Odbyłem już 192 przeloty, w sumie pokonując ponad pół miliona kilometrów. Dokładnie w linii prostej od jednego lotniska do drugiego nazbierało się tego 596372 km. Faktycznie więcej, gdyż samolot prawie nigdy nie leci po idealnej prostej. Po zliczeniu czasów wychodzi na to, że w powietrzu spędziłem niecały miesiąc. Prawdziwy maraton odbył się w 2018 roku podczas podróży dookoła świata, kiedy w czasie 10/11 dni[ patrz wpis] przeleciałem 41,5 tys. km, co zajęło łącznie 52 godziny. W sumie korzystałem z usług 54 towarzystw lotniczych na 6 kontynentach. Wsiadałem, wysiadałem lub przesiadałem się na 103 lotniskach.
Sopot, tak jak i reszta Trójmiasta, jest od lat w centrum uwagi filmowców. I nie chodzi tylko o słynne molo, ale i tutejsze wille i inne urocze miejsca.
Łódź, Wrocław, Warszawa, Kraków i Trójmiasto to najchętniej wykorzystywane wielkomiejskie plenery filmowe w Polsce. Gdańsk, Sopot i Gdynia przyciągają od lat filmowców nie tylko zabytkami i malowniczymi miejscami, ale i bliskością morza, które jest magnesem samo w sobie. Rzadko kiedy w filmach pojawia się jedno z tych miast, najczęściej są dwa lub wszystkie. Przyjrzyjmy się niektórym pomorskim filmom, z których część na trwale wpisała się w dzieje rodzimej kinematografii. Na początek Gdańsk.
Lublin jest trochę w cieniu innych miast jeżeli chodzi o liczbę powstających tam produkcji. Niesłusznie. Idealnym plenerem jest niezniszczona przez wojnę starówka i wiele innych miejsc idealnie pasujących zwłaszcza do kręcenia filmów historycznych, i to z różnych epok.
Kraków ma wymarzone warunki do kręcenia filmów, gdyż nie był zniszczony w czasie wojny. Poza tym ma architekturę z różnych epok i stylów, co pozwala umieścić w nim akcję od średniowiecza do współczesności. Dlatego reżyserzy tak chętnie tu zaglądają.
Niniejszy wpis jest uzupełnieniem wpisu “Plenery filmowe w Polsce” – największej ogólnopolskiej bazy ze zdjęciami.
Wrocław to niekwestionowana potęga filmowa – produkcyjna i plenerowa. Za sprawą wytwórni filmowej powstało tu całe mnóstwo filmów. Do najciekawszych należą te, które pokazują miasto jeszcze nie całkiem odbudowane. Dziś wiele z nich ma wartość dokumentalną, a dla starszych mieszkańców sentymentalną.
Niniejszy wpis jest uzupełnieniem wpisu “Plenery filmowe w Polsce” – największej w Polsce bazy ze zdjęciami i opisami.
Łódź jest miejscem, gdzie nakręcono bardzo dużą liczbę filmów, mówi się nawet o 500. Związane to było nie tylko z odpowiednimi plenerami, ale też z funkcjonującymi tu wytwórnią oraz szkołą filmową. Niniejszy wpis jest powiązany z wpisem “Plenery filmowe w Polsce”, największym, który pokazuje fotografie miejsc polskich produkcji wraz z ich krótkimi opisami.
Wpis poświęcony Warszawie jest wydzieloną częścią ogólnopolskiego serwisu, który jest największy w Polsce, jeżeli chodzi o opisane filmy ze zdjęciami miejsc i miast, w których powstawały – Plenery filmowe w Polsce [Szukajw tym samym blogu].
Reszta Polski jest we wpisie: “Plenery filmowe w Polsce”
W czasach PRL filmowcy bardzo chcieli kręcić filmy poza Polską. Raz, że to była okazja zobaczyć trochę świata, a po drugie w delegacji zagranicznej przysługiwały atrakcyjne diety w prawdziwych pieniądzach. Dla zespołów filmowych barierą były jednak względy finansowe. Dewizy wydzielano na wagę złota, a realny[ nie oficjalny] kurs złotego względem tzw. twardych walut wyglądał żałośnie. Dlatego nagminną praktyką było to, że tzw. kraje demokracji ludowej udawały te zachodnie. Jeżeli już udało się wyjechać , to w autentycznych plenerach Wiednia czy Paryża filmowano z samochodu bądź też ukradkiem na ulicy, byle by nie zauważyła tego policja. Na wykupienie zezwolenia nie było środków. Dzisiaj jest to o wiele prostsze. Są pieniądze i możliwości. Oby tylko talentu wystarczyło…
Wiadomo, że takie zestawienie zawsze będzie subiektywne. Uroda nie jest bowiem mierzalna. Jednym coś się podoba, innym nie. I dobrze, że tak jest. Co by to było, gdyby wszyscy mieli takie same gusta i opinie? Koszmar. Nie widziałem wszystkich potencjalnych kandydatów do tej listy, zwłaszcza w Polsce zachodniej i północnej. Może więc, jest gdzieś jakaś perełka, która powinna się tu znaleźć. W zestawieniu uwzględniam miejscowości z prawami miejskim[ z drobnymi wyjątkami], do 10 tysięcy mieszkańców. Nie ma tu kolejności według “piękności”, za wyjątkiem pozycji pierwszej. Wiadomo, kto tam jest…